Termin „forma do maszyny wtryskowej” (lub formy wtryskowej) odnosi się do specjalnie zaprojektowanego, precyzyjnego narzędzia, które montuje się w maszynie wtryskowej w celu nadania kształtu stopionemu plastikowi. Jest to złożony zespół, zazwyczaj wykonany ze stali narzędziowej hartowanej lub wstępnie ulepszonej cieplnie (np. P20, H13, S7) lub z aluminium w przypadku prototypowania, składający się z dwóch połówek: strony formy (cavity), która tworzy zewnętrzny kształt wyrobu, oraz strony rdzenia (core), która tworzy cechy wewnętrzne. Forma zawiera kilka kluczowych systemów: system doprowadzania (głowica wlewową, kanały i wtryski), który kieruje plastik do wnęki; system chłodzenia, sieć kanałów, przez które cyrkuluje czynnik chłodzący, aby zestalić wytwór; oraz system wyjmowania (igły wyjmujące, tuleje, płyty wyjmujące), służący do usuwania schłodzonego wyrobu. Dodatkowe elementy zwiększające złożoność to suwaki i wyrzutniki do tworzenia zarysów podcinanych, wentylacja umożliwiająca ucieczkę uwięzionego powietrza oraz potencjalnie systemy gorących kanałów, które utrzymują materiał w stanie stopionym w kanałach, eliminując odpady. Projektowanie i wytwarzanie formy wtryskowej to zaawansowany proces obejmujący oprogramowanie CAD (projektowanie wspomagane komputerowo), CAM (wytwarzanie wspomagane komputerowo) oraz CAE (inżynieria wspomagana komputerowo) do analizy przepływu mas plastycznych, pozwalającej przewidzieć wzorce wypełniania, efektywność chłodzenia oraz potencjalne wady. Jakość formy bezpośrednio decyduje o czasie cyklu, jakości wyrobu oraz ogólnej efektywności produkcji. Takie czynniki jak wykończenie powierzchni (matowe, polerowane), kontrola tolerancji (często w mikronach) oraz dobór materiału są dostosowywane do konkretnego zastosowania, czy to do soczewek optycznych, komponentów samochodowych, czy opakowań konsumenckich. Dobra, utrzymana formę może służyć przez miliony cykli, co czyni ją znaczącym nakładem inwestycyjnym, kluczowym dla sukcesu każdej operacji wtryskowania.